Фариза Онгарсынова - стихи

Фариза Онгарсынова – поэтесса, автор целого ряда поэтических книг и публикаций. 
 * * *
Какое счастье –
Говоря без слов,
Одним лишь взглядом
В тайное проникнуть,
Читать любви нечитанную книгу,
Где наслажденьем дышит каждый слог.

Какое счастье –
Разум приглушив,
Изведав страсти жаркое блаженство,
С хвалёной независимостью женской
Сказать: прощай!
И… слёзы лить в тиши

Какое счастье –
Не смыкая глаз,
На чудо невозможное надеясь,
И день и ночь в печали холодея,
Всё ждать и ждать,
Что ты войдёшь сейчас.

Какое счастье!
Перевод Т.Фроловской

* * *
Разгул цивилизованного шума
Пошлём к чертям! Сбежим! Вот родники
Целуются с землёй, как пух, легки.
Зовут к себе стоцветных гор верхи.
Погоню скучных дел опередила дума.
Эпический батыр позвал меня на край
Земли, оседлан вороной двукрылый…
Я – нежная красавица, мой милый,
Мне без тебя весь этот мир постылый –
Пустыня… Пеклом был прохладный рай.
Искрятся небеса в копытах аргамака,
А дикое зверьё попряталось в лесах –
Летим в созвездие Весов, и на весах
Взлетела чаша тишины и мрака.
Я вся твоя, я – вещество любви,
И нет, кроме тебя, мужчин на свете.
Зов хитреца освистан – свищет ветер,
А ты меня хоть на костёр зови!
Луна – прикол; привяжем вороного!
Прозрачны мы, от счастья не пойму,
О чём я плачу звёздами во тьму,
Над чем смеюсь?.. Смеюсь и плачу снова.
Перевод Т.Фроловской

* * *
Сен қайда жүрсің?
Мені осынша сағындырып,
Жүрегімді лаулатып, жалын қылып.
Мен сені іздеп жүрмін
Шығар-ау деп жарқ етіп, түзден бір күн,
Мазасыздық жайлаған жанымды ұғып.
Жинап жүрмін жүрекке ашу, ыза.
Кеудемде қамалған үн,
шаттығым мен пәк күлкім, ән – арманым.
Басқаларға айта алмас сырымды мен
Ішімдегі бүгіп жүрем -
ақтаруға тек қана саған бәрін.
Жанымды жайып салам,
Көмілмей жасқа, мұңға,
Орап сені сағыныш – ақ сағымға.
Қымсынбаймын, бар әлем қарап қалса
Сені ұйықтатып алдымда таң атқанша
Отырамын көз ілмей бас жағыңда.
Арпалысқан сәтте сол
сағыныш, наз, қимастық, арман, үміт
Әттең атып қалады-ау таң да күліп…
Әлде әйнектен қызғанып Ай қарай ма,
Ол да сені нұрымен аймалай ма?
Авторы: Фариза Оңғарсынова


* * *
Сен менің жанарыма жас тұндырып,
Өзгеге көңіл кілтін аштың күліп.
Ошаққа отырғызып кетті мені
Әне бір ұзын бойлы ақ сұр жігіт.

Мен қалдым шыр айналып қу далада,
Жете алмай арман болған ну жағаға.
Сезгендей сүлдерімнен бір сұмдықты,
Көз алмай көп қарады туған ана.

Жаншылдым, жанартаудай биік едім,
Жоқ енді сүйенерім, сүйінерім.
Мен үшін қызығы да, қайғысы да –
бәрі бірдей секілді бұл дүниенің.
Авторы: Фариза Оңғарсынова


 



Main menu 2

EU Copyright | Story